Dodelijke overstromingen: het leek wel “het einde van de wereld” in Kalehe in Zuid-Kivu (CongoForum)
![](https://www.congoforum.be/wp-content/uploads/2023/05/bitmap_500_nocrop_1_1_20230417113605669769_IMG-20230417-WA0079.jpg)
NYAMUKUBI – Een overvloed aan water heeft een enorme stroom van dood en verderf veroorzaakt in Nyamukubi, een van de dorpen die donderdag zijn verwoest door overstromingen die aan ongeveer 400 mensen het leven hebben gekost in Zuid-Kivu. Dat blijkt uit een voorlopige schatting op zondag, berichten persagentschappen en Actualité.cd.
“Het voelt als het einde van de wereld. Ik zoek mijn ouders en mijn kinderen”, vertelt Gentille Ndagijimana met tranen in haar ogen. Gentille (27) en haar familie komen uit Masisi in de naburige provincie Noord-Kivu. Ze vluchtten in januari voor gevechten tussen het Congolese leger en de M23-rebellen en vonden hier hun toevlucht.
De jonge vrouw heeft haar twee kinderen, haar twee zussen en haar ouders verloren. Haar man is gewond en ligt in het ziekenhuis. “Ik heb geen familie en ik heb geen akker. Nu moet ik een slaapplaats zoeken”, gaat de jonge vrouw verdrietig verder.
Aan de voet van de groene heuvels in de streek van Kalehe, aan de westelijke oever van het Kivumeer dat grenst aan Rwanda, heeft een ‘woestijnlandschap’ van modder en stenen een hele wijk vervangen. Er waren huizen, een markt, twee scholen, een gezondheidscentrum, een polyvalente zaal en een opslagplaats. Er is niets meer van over.
Donderdagavond zijn de rivieren Nyamukubi en Chishova buiten hun oevers getreden en hebben ze alles op hun weg weggespoeld.
“Ik rijd met de motorfiets. Ik kwam thuis van mijn werk, zette mijn motor thuis af en ging naar vrienden. Toen ik terugkwam, waren mijn huis, mijn motor en mijn familieleden verdwenen”, zegt Roger Bahavu, een vader van zeven kinderen. “Ze zijn allemaal dood, ook hun moeder en hun grootmoeder.” De vader, die hoopt de lichamen van zijn familieleden te vinden, heeft nog maar twee familieleden over.
“Er zijn veel lichamen, we zijn overweldigd”, aldus Isaac Habamungu, een plaatselijke medewerker van het Rode Kruis.
De bestuurder van het gebied Kalehe schatte zaterdag het aantal gevonden lichamen op 203. Zondag zei hij dat er minstens 394 waren gevonden, waarvan 120 drijvend in het meer bij het eiland Idjwi en de rest in Nyamukubi en het nabijgelegen dorp Bushushu.
“We geloven dat er veel lichamen zijn aangespoeld. We vragen ons af hoe we hieruit komen”, voegt Isaac eraan toe. “We hebben geen lijkzakken, er is geen financiering voor wat we doen”, zegt hij.
“De teams”, vervolgt hij, “graven naar de lichamen met hun handen en een paar schoppen”. Ze wikkelen de lichamen in dekens of lakens voordat ze in massagraven worden begraven.
Aan de oever van het meer drijven stukken hout, metalen platen, meubels en andere materialen die door de woeste rivieren zijn meegevoerd. Jongeren proberen te redden wat ze kunnen uit de gezonken huizen: metalen platen, metalen constructies, planken…
Het Rode Kruis en de administratie zijn nog steeds bezig met het registreren van de families die hun huizen verloren hebben en de slachtoffers.
Dorpschef Marcel Mubona verwacht nog meer doden. Het zal “nog erger worden”, zegt hij, nu hij net de dood van een jongeman heeft vernomen die in het ziekenhuis was opgenomen.
De enige operationele gezondheidsvoorziening in het gebied is een particuliere instelling, het “ziekenhuis voor de bevordering van de gezondheid van moeder en kind”, dat ook overbelast is en te kampen heeft met een gebrek aan medicijnen, medisch personeel en bedden.
“We wachten op de respons van de regering om ons te helpen de ernstigste gevallen over te brengen naar grotere ziekenhuizen en om ons te voorzien van medicijnen om de anderen te verzorgen”, aldus dr. Bauma Ngola, de medisch directeur van het ziekenhuis.
Een jonge vrouw zit wanhopig op haar bed, met een gezwollen gezicht en ernstige voetwonden, en denkt dat ze “stervende” is. “Mijn wonden en mijn lichaam zwellen op, ze zeggen dat mijn been moet worden geamputeerd”, zegt ze. Naast haar wacht haar 10-jarige zoon, wiens wonden steeds pijnlijker worden, ook op verzorging.
© CongoForum, 08.05.23 (rk)
Beeld – bron: Radio Okapi/Delphin Birimbi/burgers Kalehe